ban-dze-re-wi-czu

Bandzerewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bandzerewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bandzerewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bandzerewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bandzerewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Bandzerewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bandzerewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bandzerewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bandzerewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Bandzerewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bandzerewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Bandzerewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Bandzerewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bandzerewiczommnoga celownikmęski osobowy
Bandzerewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bandzerewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bandzerewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bandzerewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bandzerewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Bandzerewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bandzerewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz