ban-dza-re-wi-czu

Bandzarewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bandzarewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bandzarewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bandzarewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bandzarewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Bandzarewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bandzarewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bandzarewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bandzarewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Bandzarewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bandzarewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Bandzarewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Bandzarewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bandzarewiczommnoga celownikmęski osobowy
Bandzarewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bandzarewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bandzarewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bandzarewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bandzarewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Bandzarewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bandzarewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz