ban-de-rem

Banderem (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bander

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Banderpojedyncza mianownikmęski osobowy
Banderapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Banderapojedyncza biernikmęski osobowy
Banderachmnoga miejscownikmęski osobowy
Banderamimnoga narzędnikmęski osobowy
Banderempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Banderommnoga celownikmęski osobowy
Banderowipojedyncza celownikmęski osobowy
Banderowiemnoga mianownikmęski osobowy
Banderowiemnoga wołaczmęski osobowy
Banderówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Banderówmnoga biernikmęski osobowy
Banderymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Banderymnoga biernikmęski zwierzęcy
Banderymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Banderzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Banderzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz