ba-ku-nu

bakunu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: bakun

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bakunpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
bakunpojedyncza biernikmęski rzeczowy
bakunapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
bakunachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
bakunamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
bakunempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
bakuniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
bakuniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
bakunommnoga celownikmęski rzeczowy
bakunowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
bakunówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
bakunupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
bakunymnoga mianownikmęski rzeczowy
bakunymnoga biernikmęski rzeczowy
bakunymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz