ba-ka-lar-ku

Bakalarku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bakalarek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bakalarekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bakalarkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bakalarkapojedyncza biernikmęski osobowy
Bakalarkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bakalarkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bakalarkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bakalarkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Bakalarkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bakalarkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bakalarkommnoga celownikmęski osobowy
Bakalarkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bakalarkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bakalarkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bakalarkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bakalarkówmnoga biernikmęski osobowy
Bakalarkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bakalarkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz