aśćce

aśćce (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: aśćka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
aściekmnoga dopełniaczżeński
aśćcepojedyncza celownikżeński
aśćcepojedyncza miejscownikżeński
aśćkapojedyncza mianownikżeński
aśćkachmnoga miejscownikżeński
aśćkamimnoga narzędnikżeński
aśćkąpojedyncza narzędnikżeński
aśćkępojedyncza biernikżeński
aśćkimnoga mianownikżeński
aśćkimnoga biernikżeński
aśćkimnoga wołaczżeński
aśćkipojedyncza dopełniaczżeński
aśćkopojedyncza wołaczżeński
aśćkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz