awan-tur-ni-czo-ść

awanturniczość (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: awanturniczość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
awanturniczościmnoga dopełniaczżeński
awanturniczościmnoga mianownikżeński
awanturniczościmnoga biernikżeński
awanturniczościmnoga wołaczżeński
awanturniczościpojedyncza celownikżeński
awanturniczościpojedyncza miejscownikżeński
awanturniczościpojedyncza dopełniaczżeński
awanturniczościpojedyncza wołaczżeński
awanturniczościachmnoga miejscownikżeński
awanturniczościamimnoga narzędnikżeński
awanturniczościąpojedyncza narzędnikżeński
awanturniczościommnoga celownikżeński
awanturniczośćpojedyncza biernikżeński
awanturniczośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz