au-to-te-ma-tyzm

autotematyzm (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: autotematyzm

słowoliczbaprzypadekrodzaj
autotematyzmpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
autotematyzmpojedyncza biernikmęski rzeczowy
autotematyzmachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
autotematyzmamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
autotematyzmempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
autotematyzmiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
autotematyzmiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
autotematyzmommnoga celownikmęski rzeczowy
autotematyzmowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
autotematyzmówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
autotematyzmupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
autotematyzmymnoga mianownikmęski rzeczowy
autotematyzmymnoga biernikmęski rzeczowy
autotematyzmymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz