au-to-kry-ty-ce

autokrytyce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: autokrytyka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
autokrytycepojedyncza celownikżeński
autokrytycepojedyncza miejscownikżeński
autokrytykmnoga dopełniaczżeński
autokrytykapojedyncza mianownikżeński
autokrytykachmnoga miejscownikżeński
autokrytykamimnoga narzędnikżeński
autokrytykąpojedyncza narzędnikżeński
autokrytykępojedyncza biernikżeński
autokrytykimnoga mianownikżeński
autokrytykimnoga biernikżeński
autokrytykimnoga wołaczżeński
autokrytykipojedyncza dopełniaczżeński
autokrytykopojedyncza wołaczżeński
autokrytykommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz