an-ty-try-ni-ta-riu-szu

antytrynitariuszu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: antytrynitariusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
antytrynitariuszpojedyncza mianownikmęski osobowy
antytrynitariuszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
antytrynitariuszapojedyncza biernikmęski osobowy
antytrynitariuszachmnoga miejscownikmęski osobowy
antytrynitariuszamimnoga narzędnikmęski osobowy
antytrynitariuszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
antytrynitariuszemnoga biernikmęski zwierzęcy
antytrynitariuszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
antytrynitariuszemnoga mianownikmęski osobowy
antytrynitariuszemnoga wołaczmęski osobowy
antytrynitariuszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
antytrynitariuszommnoga celownikmęski osobowy
antytrynitariuszowipojedyncza celownikmęski osobowy
antytrynitariuszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
antytrynitariuszówmnoga biernikmęski osobowy
antytrynitariuszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
antytrynitariuszupojedyncza wołaczmęski osobowy
antytrynitariuszymnoga dopełniaczmęski osobowy
antytrynitariuszymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz