an-ty-po-li-ty-ka-mi

antypolitykami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: antypolityk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
antypolitycymnoga mianownikmęski osobowy
antypolitycymnoga wołaczmęski osobowy
antypolitykpojedyncza mianownikmęski osobowy
antypolitykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
antypolitykapojedyncza biernikmęski osobowy
antypolitykachmnoga miejscownikmęski osobowy
antypolitykamimnoga narzędnikmęski osobowy
antypolitykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
antypolitykimnoga biernikmęski zwierzęcy
antypolitykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
antypolitykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
antypolitykommnoga celownikmęski osobowy
antypolitykowipojedyncza celownikmęski osobowy
antypolitykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
antypolitykówmnoga biernikmęski osobowy
antypolitykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
antypolitykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz