an-ty-fo-na-riu-szu

antyfonariuszu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: antyfonariusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
antyfonariuszpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
antyfonariuszpojedyncza biernikmęski rzeczowy
antyfonariuszapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
antyfonariuszachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
antyfonariuszamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
antyfonariuszemnoga mianownikmęski rzeczowy
antyfonariuszemnoga biernikmęski rzeczowy
antyfonariuszemnoga wołaczmęski rzeczowy
antyfonariuszempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
antyfonariuszommnoga celownikmęski rzeczowy
antyfonariuszowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
antyfonariuszupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
antyfonariuszupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
antyfonariuszymnoga dopełniaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz