an-tosz-czu-ki

Antoszczuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Antoszczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Antoszczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Antoszczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Antoszczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Antoszczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Antoszczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Antoszczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Antoszczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Antoszczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Antoszczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Antoszczukommnoga celownikmęski osobowy
Antoszczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Antoszczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Antoszczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Antoszczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Antoszczukówmnoga biernikmęski osobowy
Antoszczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Antoszczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz