an-ta-go-ni-za-cyj

antagonizacyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: antagonizacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
antagonizacjapojedyncza mianownikżeński
antagonizacjachmnoga miejscownikżeński
antagonizacjamimnoga narzędnikżeński
antagonizacjąpojedyncza narzędnikżeński
antagonizacjemnoga mianownikżeński
antagonizacjemnoga biernikżeński
antagonizacjemnoga wołaczżeński
antagonizacjępojedyncza biernikżeński
antagonizacjipojedyncza celownikżeński
antagonizacjipojedyncza miejscownikżeński
antagonizacjipojedyncza dopełniaczżeński
antagonizacjopojedyncza wołaczżeński
antagonizacjommnoga celownikżeński
antagonizacjimnoga dopełniaczżeński
antagonizacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz