an-dru-to-wo-ść

andrutowość (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: andrutowość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
andrutowościmnoga dopełniaczżeński
andrutowościmnoga mianownikżeński
andrutowościmnoga biernikżeński
andrutowościmnoga wołaczżeński
andrutowościpojedyncza celownikżeński
andrutowościpojedyncza miejscownikżeński
andrutowościpojedyncza dopełniaczżeński
andrutowościpojedyncza wołaczżeński
andrutowościachmnoga miejscownikżeński
andrutowościamimnoga narzędnikżeński
andrutowościąpojedyncza narzędnikżeński
andrutowościommnoga celownikżeński
andrutowośćpojedyncza biernikżeński
andrutowośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz