an-dru-to-wi

andrutowi (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: andrut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
andruciepojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
andruciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
andruciepojedyncza wołaczmęski zwierzęcy
andruciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
andrutpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
andrutpojedyncza biernikmęski rzeczowy
andrutpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
andrutapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
andrutapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
andrutapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
andrutachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
andrutachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
andrutamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
andrutamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
andrutempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
andrutempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
andrutommnoga celownikmęski zwierzęcy
andrutommnoga celownikmęski rzeczowy
andrutowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
andrutowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
andrutówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
andrutówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
andrutymnoga mianownikmęski zwierzęcy
andrutymnoga biernikmęski zwierzęcy
andrutymnoga wołaczmęski zwierzęcy
andrutymnoga mianownikmęski rzeczowy
andrutymnoga biernikmęski rzeczowy
andrutymnoga wołaczmęski rzeczowy

andrutowi przymiotnik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy
stopień: równy

Forma podstawowa: andrutowy

słowoliczbaprzypadekrodzajstopień
andrutowapojedyncza mianownikżeński równy
andrutowapojedyncza wołaczżeński równy
andrutowąpojedyncza biernikżeński równy
andrutowąpojedyncza narzędnikżeński równy
andrutowemnoga biernikmęski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy
andrutowemnoga mianownikmęski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy
andrutowemnoga wołaczmęski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy
andrutowepojedyncza bierniknijaki równy
andrutowepojedyncza mianowniknijaki równy
andrutowepojedyncza wołacznijaki równy
andrutowegopojedyncza biernikmęski osobowy męski zwierzęcy równy
andrutowegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy nijaki równy
andrutowejpojedyncza celownikżeński równy
andrutowejpojedyncza dopełniaczżeński równy
andrutowejpojedyncza miejscownikżeński równy
andrutowemupojedyncza celownikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy nijaki równy
andrutowimnoga mianownikmęski osobowy równy
andrutowimnoga wołaczmęski osobowy równy
andrutowo
andrutowypojedyncza biernikmęski rzeczowy równy
andrutowypojedyncza mianownikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy równy
andrutowypojedyncza wołaczmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy równy
andrutowychmnoga biernikmęski osobowy równy
andrutowychmnoga dopełniaczmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy
andrutowychmnoga miejscownikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy
andrutowymmnoga celownikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy
andrutowympojedyncza narzędnikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy nijaki równy
andrutowympojedyncza miejscownikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy nijaki równy
andrutowymimnoga narzędnikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz