an-dru-ko-nis

Andrukonis (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Andrukonis

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Andrukonispojedyncza mianownikmęski osobowy
Andrukonisapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Andrukonisapojedyncza biernikmęski osobowy
Andrukonisachmnoga miejscownikmęski osobowy
Andrukonisamimnoga narzędnikmęski osobowy
Andrukonisempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Andrukonisiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Andrukonisiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Andrukonisommnoga celownikmęski osobowy
Andrukonisowipojedyncza celownikmęski osobowy
Andrukonisowiemnoga mianownikmęski osobowy
Andrukonisowiemnoga wołaczmęski osobowy
Andrukonisówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Andrukonisówmnoga biernikmęski osobowy
Andrukonisymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Andrukonisymnoga biernikmęski zwierzęcy
Andrukonisymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Andrukonis (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Andrukonis

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Andrukonispojedyncza mnoga mianownikżeński
Andrukonispojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Andrukonispojedyncza mnoga celownikżeński
Andrukonispojedyncza mnoga biernikżeński
Andrukonispojedyncza mnoga narzędnikżeński
Andrukonispojedyncza mnoga miejscownikżeński
Andrukonispojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz