ana-sta-tycz-no-ść

anastatyczność (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: anastatyczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
anastatycznościmnoga dopełniaczżeński
anastatycznościmnoga mianownikżeński
anastatycznościmnoga biernikżeński
anastatycznościmnoga wołaczżeński
anastatycznościpojedyncza celownikżeński
anastatycznościpojedyncza miejscownikżeński
anastatycznościpojedyncza dopełniaczżeński
anastatycznościpojedyncza wołaczżeński
anastatycznościachmnoga miejscownikżeński
anastatycznościamimnoga narzędnikżeński
anastatycznościąpojedyncza narzędnikżeński
anastatycznościommnoga celownikżeński
anastatycznośćpojedyncza biernikżeński
anastatycznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz