amo-ni-tu

amonitu (nazwa pospolita) rzeczownik chem.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: amonit

słowoliczbaprzypadekrodzaj
amoniciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
amoniciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
amonitpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
amonitpojedyncza biernikmęski rzeczowy
amonitachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
amonitamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
amonitempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
amonitommnoga celownikmęski rzeczowy
amonitowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
amonitówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
amonitupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
amonitymnoga mianownikmęski rzeczowy
amonitymnoga biernikmęski rzeczowy
amonitymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz