ad-iu-tan-ci-ka

adiutancika (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: adiutancik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
adiutancikpojedyncza mianownikmęski osobowy
adiutancikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
adiutancikapojedyncza biernikmęski osobowy
adiutancikachmnoga miejscownikmęski osobowy
adiutancikamimnoga narzędnikmęski osobowy
adiutancikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
adiutancikimnoga biernikmęski zwierzęcy
adiutancikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
adiutancikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
adiutancikommnoga celownikmęski osobowy
adiutancikowipojedyncza celownikmęski osobowy
adiutancikowiemnoga mianownikmęski osobowy
adiutancikowiemnoga wołaczmęski osobowy
adiutancikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
adiutancikówmnoga biernikmęski osobowy
adiutancikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
adiutancikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz