żur-ko

Żurko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Żurko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Żurcepojedyncza celownikmęski osobowy
Żurcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Żurkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Żurkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Żurkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Żurkępojedyncza biernikmęski osobowy
Żurkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Żurkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Żurkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Żurkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Żurkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Żurkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Żurkommnoga celownikmęski osobowy
Żurkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Żurkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Żurkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Żurkówmnoga biernikmęski osobowy

Żurko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Żurko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Żurkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Żurkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Żurkopojedyncza mnoga celownikżeński
Żurkopojedyncza mnoga biernikżeński
Żurkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Żurkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Żurkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz