żu-ra-wi-czu

Żurawiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Żurawicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Żurawiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Żurawiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Żurawiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Żurawiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Żurawiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Żurawiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Żurawiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Żurawiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Żurawiczemnoga mianownikmęski osobowy
Żurawiczemnoga wołaczmęski osobowy
Żurawiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Żurawiczommnoga celownikmęski osobowy
Żurawiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Żurawiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Żurawiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Żurawiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Żurawiczówmnoga biernikmęski osobowy
Żurawiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Żurawiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz