że-glow-ni-ku

żeglowniku (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: żeglownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
żeglownicymnoga mianownikmęski osobowy
żeglownicymnoga wołaczmęski osobowy
żeglownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
żeglownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
żeglownikapojedyncza biernikmęski osobowy
żeglownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
żeglownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
żeglownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
żeglownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
żeglownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
żeglownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
żeglownikommnoga celownikmęski osobowy
żeglownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
żeglownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
żeglownikówmnoga biernikmęski osobowy
żeglownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
żeglownikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz