świ-tu

świtu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: świt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
świciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
świciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
świtpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
świtpojedyncza biernikmęski rzeczowy
świtachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
świtamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
świtempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
świtommnoga celownikmęski rzeczowy
świtowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
świtówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
świtupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
świtymnoga mianownikmęski rzeczowy
świtymnoga biernikmęski rzeczowy
świtymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz