świ-stu-ni

świstuni (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: świstun

słowoliczbaprzypadekrodzaj
świstunpojedyncza mianownikmęski osobowy
świstunapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
świstunapojedyncza biernikmęski osobowy
świstunachmnoga miejscownikmęski osobowy
świstunamimnoga narzędnikmęski osobowy
świstunempojedyncza narzędnikmęski osobowy
świstunimnoga mianownikmęski osobowy
świstunimnoga wołaczmęski osobowy
świstuniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
świstuniepojedyncza wołaczmęski osobowy
świstunommnoga celownikmęski osobowy
świstunowipojedyncza celownikmęski osobowy
świstunówmnoga dopełniaczmęski osobowy
świstunówmnoga biernikmęski osobowy
świstunymnoga mianownikmęski zwierzęcy
świstunymnoga biernikmęski zwierzęcy
świstunymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Świstunpojedyncza mnoga mianownikżeński
Świstunpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Świstunpojedyncza mnoga celownikżeński
Świstunpojedyncza mnoga biernikżeński
Świstunpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Świstunpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Świstunpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz