świe-pot

świepot (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: świepot

słowoliczbaprzypadekrodzaj
świepociepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
świepociepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
świepotpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
świepotpojedyncza biernikmęski rzeczowy
świepotachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
świepotamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
świepotempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
świepotommnoga celownikmęski rzeczowy
świepotowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
świepotówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
świepotupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
świepotymnoga mianownikmęski rzeczowy
świepotymnoga biernikmęski rzeczowy
świepotymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz