świen-te

Świente (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Świenty

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Świentemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Świentemnoga biernikmęski zwierzęcy
Świentemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Świentegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Świentegopojedyncza biernikmęski osobowy
Świentemupojedyncza celownikmęski osobowy
Świentowiemnoga mianownikmęski osobowy
Świentowiemnoga wołaczmęski osobowy
Świentypojedyncza mianownikmęski osobowy
Świentypojedyncza wołaczmęski osobowy
Świentychmnoga dopełniaczmęski osobowy
Świentychmnoga biernikmęski osobowy
Świentychmnoga miejscownikmęski osobowy
Świentymmnoga celownikmęski osobowy
Świentympojedyncza narzędnikmęski osobowy
Świentympojedyncza miejscownikmęski osobowy
Świentymimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz