śru-tu

śrutu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: śrut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
śruciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
śruciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
śrutpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
śrutpojedyncza biernikmęski rzeczowy
śrutachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
śrutamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
śrutempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
śrutommnoga celownikmęski rzeczowy
śrutowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
śrutówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
śrutupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
śrutymnoga mianownikmęski rzeczowy
śrutymnoga biernikmęski rzeczowy
śrutymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz