śla-ma-zar-nik

ślamazarnik (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ślamazarnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ślamazarnicymnoga mianownikmęski osobowy
ślamazarnicymnoga wołaczmęski osobowy
ślamazarnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
ślamazarnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ślamazarnikapojedyncza biernikmęski osobowy
ślamazarnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
ślamazarnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
ślamazarnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
ślamazarnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
ślamazarnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
ślamazarnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ślamazarnikommnoga celownikmęski osobowy
ślamazarnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
ślamazarnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ślamazarnikówmnoga biernikmęski osobowy
ślamazarnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
ślamazarnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz